0004

⬢⬢⬢

ตอนที่ 4 สารภาพรักต่ออสูรคน

หวังย่าซินได้ยินถึงตรงนี้ก็ทรุดตัวลงคุกเข่าโครม ขอให้คุณปู่ช่วยชีวิต

คุณปู่ถามแปดอักษรวันเกิดของหวังกุ้ยหงก่อน จดลงบนกระดาษ แล้วให้หวังย่าซินกลับไปเตรียมเสื้อผ้าที่หวังกุ้ยหงเคยใส่ตอนยังมีชีวิตสองสามชิ้น ส่งไปที่ปากหมู่บ้าน เดี๋ยวท่านจะไปเอาเอง

ส่งหวังย่าซินกลับไปแล้ว คุณปู่ก็มุดเข้าไปในโกดังเล็กของท่าน ซึ่งในนั้นมีแต่กระดาษเงินกระดาษทองและเทียนพะรุงพะรัง ท่านหยิบของออกมาเต็มห่อ บอกว่าเป็นของที่ใช้ประกอบพิธีกรรม แล้วพาฉันออกจากบ้านไปด้วย

“คุณปู่ คืนนี้จะจัดการอสูรคนเลยเหรอ” ระหว่างเดินอยู่บนถนน ฉันถามเสียงเบา