กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 321 อำเภอยากจนที่มีชื่อเสียง
อู๋โยวถอนหายใจอย่างจนใจ “ช่างเถอะ อย่าพูดถึงเรื่องนี้เลย ฉันดูแล้ว เหมือนจะไม่ใช่เรื่องง่าย ๆ ขนาดนั้น”
หน้าต่างมีหูประตูมีช่อง ใครจะรู้ว่ามีคนแอบฟังอยู่หรือเปล่า
เจิ้งเหมยเหมยเข้าใจสถานการณ์ปัจจุบันของเธอดี แม้จะถูกย้ายออกจากตำแหน่งไปแล้ว แต่ก็ไม่อาจล่วงเกินผู้นำอย่างเปิดเผยโจ่งแจ้งได้ไม่ใช่หรือ
“เฮ้อ... นี่มันเรื่องอะไรกันเนี่ย เธอกลับมาได้ไม่ทันไรก็ต้องไปอีกแล้ว”
“ฉันเองก็ไม่มีเพื่อนที่ไหน ดูท่าต่อไปคงต้องโดดเดี่ยวอ้างว้างอีกแล้ว”
นานทีจะมีคนที่คุยกันถูกคอ ผลลัพธ์กลับต้องแยกจากกันอยู่เรื่อย ช่างน่าอึดอัดใจจริง ๆ
อู๋โยวกลับไม่ได้ใส่ใจนัก “ผู้นำสั่งการลงมาก็ต้องทำ อีกอย่าง นี่ก็ไม่แน่ว่าจะเป็นเรื่องแย่เสมอไป”