กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 312 ชักศึกเข้าตัวได้ง่าย
วังไห่มองคนที่อายุน้อยขนาดนี้มาวางมาดผู้นำต่อหน้าเขา ในใจรู้สึกอัดอั้นตันใจจนบอกไม่ถูก
นี่มันมาทำงานที่ไหนกัน ทุกวันที่มาต้องเตรียมใจรับมือตลอด
“ผู้อำนวยการอู๋ คำพูดบางอย่างฉันไม่อยากพูดกับคุณหรอกนะ”
“ถ้าคุณไม่อยากพูดก็ไม่ต้องพูด” อู๋โยวเอ่ยขัดเขาตรง ๆ พลางกล่าวต่อ “คำพูดที่ไม่อยากพูดจะพูดออกมาให้ได้อะไร รองผู้อำนวยการวัง คุณเองก็เป็นผู้นำ คำไหนควรพูดไม่ควรพูด ย่อมรู้อยู่แก่ใจ ในเมื่อคุณคิดว่าไม่ควรพูด ก็ไม่ต้องพูด”
ประโยคเดียวทำเอาวังไห่พูดไม่ออก จุกอกจนกลืนไม่เข้าคายไม่ออก
เขาอยากจะโต้แย้ง แต่กลับไม่มีจุดให้โต้แย้งได้เลย
ลองคิดดูสิว่าเขาจะหาเรื่องพูดประโยคนั้นออกมาทำไมกัน