กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 243 พ่อแม่ของฉันคือใคร?
“จริงสิ เรื่องของไป๋เสวี่ยคนนั้นจัดการเรียบร้อยแล้ว ตัดสินโทษใช้แรงงานดัดสันดานยี่สิบปี เป็นโทษขั้นสูงสุดแล้ว” กู้หยุนโจวนึกถึงธุระสำคัญขึ้นมาได้จึงรีบรายงาน
ยี่สิบปีในสายตาของเขามันช่างน้อยเกินไปจริง ๆ สู้ขังเอาไว้ตลอดไปเลยยังจะดีเสียกว่า
หรือไม่ก็ส่งลูกกระสุนให้หล่อนสักนัด จะได้ไปเกิดใหม่เสียแต่เนิ่น ๆ
อู๋โยวได้ยินดังนั้นก็พยักหน้า “เท่านี้ก็พอแล้ว ตอนนี้กฎหมายยังไม่สมบูรณ์เท่าไหร่ ตัดสินได้ยาวนานขนาดนี้ก็เป็นความชอบของนายแล้ว”
คำพูดนี้ไม่ผิดเลย หากไม่ใช่เพราะกู้หยุนโจว เกรงว่าอย่างมากก็คงแค่สามถึงห้าปีเท่านั้น
แต่ถึงจะเป็นเช่นนี้ มันก็เพียงพอให้ไป๋เสวี่ยต้องทนทุกข์แล้ว ไม่รู้ว่าหล่อนจะทนได้นานสักแค่ไหน?