กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 237 ผู้นำระดับสูงของบ้านฉันกลับมาแล้ว
อู๋โยวชะงักไปครู่หนึ่ง “คุณพูดอะไรนะ คุณยังอยากจะขึ้นเตียงเตาอีกเหรอ ไปห้องเล็กนู่นเลย”
คนคนนี้ชักจะได้คืบจะเอาศอกแล้วใช่ไหม
วันนี้นอนปลายคั่ง พรุ่งนี้คงได้นอนเตียงชั้นบนแล้ว
เพราะฉะนั้น คนพรรค์นี้จะตามใจไม่ได้เด็ดขาด
กู้หยุนโจวทำหน้าน้อยอกน้อยใจ “พวกเราสองคนก็จดทะเบียนสมรสกันแล้วไม่ใช่เหรอ นอนบนเตียงเตามันจะเป็นไรไป”
“ไม่ได้ก็คือไม่ได้ รีบไปห้องเล็กเลย ไม่อย่างนั้นก็ไปพักที่บ้านปู่ของคุณซะ” อู๋โยวตัดบทเด็ดขาดโดยไม่มองเขา
สิ่งมีชีวิตอย่างผู้ชาย ยิ่งยอมให้ก็ยิ่งได้ใจ ไม่ว่าใครก็เหมือนกันทั้งนั้น
กู้หยุนโจวได้แต่จำใจอุ้มม้วนผ้าห่มขึ้นมา สวมรองเท้าแล้วเดินไปยังห้องเล็ก ฝีเท้าที่เยื้องย่างเชื่องช้าอ้อยอิ่งนั้น ราวกับกำลังรอให้คนเอ่ยปากรั้งให้อยู่ต่อ
น่าเสียดายที่อู๋โยวไม่แม้แต่จะเหลือบมองเขาเลยสักนิด