กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 229 จะไม่เกิดเรื่องไม่คาดคิดใช่ไหม
หลิวจินจะไปบอกคนอื่นได้ยังไง แต่ตอนนี้ของทั้งหมดถูกขโมยไปแล้ว ในใจเธอก็ตื่นตระหนกเช่นกัน
“ไม่ถูกต้อง ที่นี่นอกจากฉันแล้วก็มีแค่พ่อเธอที่รู้ จะถูกขโมยไปได้ยังไง”
“หรือว่า...”
เธอไม่กล้าคิดต่อ
ไป๋เสวี่ยกลับฉลาดขึ้นมาหนหนึ่ง โพล่งออกมาว่า “หรือว่าพ่อฉันคิดจะหอบของหนีไป เขาไม่ได้คิดจะสนใจพวกเราตั้งแต่แรกแล้ว!”
พอพูดประโยคนี้จบ ทั้งสองคนก็ใจหายวาบไปครึ่งหนึ่ง
หลิวจินไม่เชื่อคำพูดนี้ “เป็นไปไม่ได้ ถ้าเขาคิดจะหนี จะเอาของมาให้ฉันทำไม”
คิดจะหนีก็หนีไปคนเดียวสิ เอาของกลับไปอีก เธอคิดว่าไม่น่าเป็นไปได้
แต่ไป๋เสวี่ยไม่คิดอย่างนั้น เธอรู้สึกว่าเงินพวกนี้รวมถึงสิ่งของ ล้วนเป็นซุนสี่ซงที่ขโมยไป ไม่อย่างนั้นใครจะมาเอาไป