กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 227 ซุนสี่ซงคิดจะหนี
ไป๋เสวี่ยใช้เวลานานมากกว่าจะได้สติกลับมา หน้าแดงหัวใจเต้นแรง เพียงเพราะตื่นเต้นจนเกินไป
“แม่ พ่อดีกับฉันมากจริง ๆ!”
คำว่าพ่อนี้เธอเรียกออกมาอย่างเต็มใจยิ่ง! ดีกว่าพ่ออย่างไป๋จิ้งกั๋วคนนั้นตั้งเยอะ
พ่อคนนั้นทำเป็นแค่บอกให้เธอตั้งใจเรียน เป็นคนดี ไม่เคยให้เงินเธอเยอะขนาดนี้เลยสักครั้ง!
สวรรค์ เธอแทบจะมีความสุขจนมึนหัวไปหมดแล้ว!
หลิวเจินมีสีหน้าภาคภูมิใจ “มันก็แน่อยู่แล้วไม่ใช่เหรอ ตอนนั้นถ้าไม่ใช่เพราะพ่อของเธออยากให้พวกเรามีครอบครัวที่ดียิ่งขึ้น ก็คงไม่ยอมให้พวกเราแยกกันนานขนาดนี้หรอก”
“เธอวางใจเถอะ ทั้งหมดนี้ล้วนเป็นของเธอ พ่อของเธอทำแบบนี้ ก็เพื่อให้เธอมีชีวิตที่ดีขึ้น!”
แม้ไม่รู้ว่าพวกเขาคิดอะไรกันอยู่ แต่ไป๋เสวี่ยยอมรับสิ่งของเหล่านี้จากใจจริง เธอพึงพอใจเป็นอย่างมาก