กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 203 บุญคุณจากการมองเห็นคุณค่า
ทั้งสองคนเดินออกมาจากโรงงานอาหารแห่งที่หนึ่ง แล้วหาร้านภัตตาคารของรัฐนั่งลง
เวลานี้เพิ่งจะบ่ายสามโมงกว่า คนที่มากินข้าวจึงยิ่งแทบไม่มี
ทั้งสองคนสั่งกับข้าวมาอย่างหนึ่งตามใจชอบ แล้วก็สั่งข้าวสวยมาอีกสองที่
“เสี่ยวอู๋ เธอมีความคิดเห็นอะไรพูดออกมาได้เลย ตอนนี้ฉันกระหายคนมีความสามารถอย่างยิ่ง!” ผู้อำนวยการโรงงานหลินดีใจเป็นอย่างยิ่ง
เมื่อเห็นว่าอู๋โยวออกจากโรงงานอาหารไปแล้ว แต่ยังยินดียื่นมือเข้าช่วยในยามที่พวกเขาลำบาก นั่นทำให้เขารู้สึกปลาบปลื้มใจมาก
อู๋โยวตอบกลับ “ตอนนี้จำนวนประชากรในตัวเมืองอำเภอมีจำกัด ฉันคิดว่าการให้ฝ่ายขายขยายงานออกไปคือเรื่องสำคัญที่สุด”