กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 160 น่ารังเกียจจริง ๆ
ผู้จัดการห้างสรรพสินค้าปาดเหงื่อบนศีรษะ นี่เป็นครั้งแรกที่เจอเข้ากับลูกค้าที่รับมือยากขนาดนี้ เขาเองก็เริ่มทนรับไม่ไหวแล้วเหมือนกัน
“ถ้าอย่างนั้นคุณมีความต้องการอะไร พวกเราจะพยายามตอบสนองให้เต็มที่” ผู้จัดการพูดพลางคิดจะดึงตัวคนออกไปข้างนอก
“เอ๊ะ ๆ ๆ คุณมาดึงฉันทำไม อย่ามาฉุดฉันนะ ปล่อย!” หญิงคนนั้นทำหน้าเย็นชาแล้วปัดมือของผู้จัดการออก
สีหน้าของไป๋เสวี่ยซีดเผือด มองดูภาพเหตุการณ์ตรงหน้านี้แล้วใจร่วงไปอยู่ที่ตาตุ่ม
เธอหลบมาไกลขนาดนี้ พยายามไม่ก่อเรื่องแล้ว ทำไมยังมีคนมาหาเรื่องอีก!
ผู้จัดการเองก็จนปัญญา ได้แต่หว่านล้อมสารพัดจนเชิญคนไปยังห้องสำนักงานข้าง ๆ ได้
“สหาย เอาอย่างนี้ รองเท้าเบอร์ 37 ผมยกให้คุณคู่หนึ่งเลย!”