กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 156 คนใจดีมักถูกรังแก
“ฉันไม่ใช่ลูกไม่มีพ่อเหรอ จะมีปู่มาจากไหน หลบไปให้พ้น!” อู๋โยวกลอกตา ขวางประตูไว้ตรง ๆ ไม่ยอมให้ใครเข้ามาทั้งนั้น
หึ ๆ
นี่คงเห็นสองแม่ลูกได้ดีมีสุข เลยเริ่มแล่นมาหวังฮุบเอาผลประโยชน์ เรื่องดีแบบนั้นมันจะมีที่ไหนกัน!
อู๋ชุนฮวาถลกแขนเสื้อเท้าสะเอว “พูดจาอะไรของแก นั่นมันคำพูดตอนโมโหคราวก่อน แกจะเอามาคิดเป็นจริงเป็นจังได้ยังไง”
“นี่คือปู่ที่แกเรียกมาเป็นสิบ ๆ ปีนะ แกอย่ามาหาเรื่องแถวนี้ หลีกทางให้พวกเราสองคนเข้าไป เร็วเข้า!”
พูดจบ หล่อนก็เบียดตัวไปข้างหน้า คิดจะเบียดเข้าไปให้ได้
อู๋โยวไม่ยอมถอยแม้แต่ก้าวเดียว ทั้งสองคนจึงยื้อยุดกันอยู่อย่างนั้น
จังหวะนั้นเอง จางเหมยกลับมาจากพักเที่ยง พอเห็นคนที่อยู่ตรงประตูก็ถึงกับชะงักไปเช่นกัน