กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 152 พวกเราสองคนต้องแต่งงานกัน
เวินหว่านอีเดินไปกล่าวคำอวยพร พอหันกลับมาก็มองเห็นอู๋โยวเช่นกัน
แต่เธอทักทายผู้อาวุโสในครอบครัวก่อน “ป้าคนที่สอง คุณน้ากู้”
“หว่านอีสวยวันสวยคืนจริง ๆ!” กู้ชิงเอ่ยชม แล้วพูดต่อ “งานเป็นยังไงบ้าง ราบรื่นดีไหม”
“ราบรื่นดีค่ะ พอย้ายกลับมาก็เริ่มไปทำงานแล้ว” เวินหว่านอีตอบอย่างว่าง่าย
คุยกับผู้อาวุโสเสร็จแล้ว ถึงได้ดึงมือของอู๋โยว “เจอกันอีกแล้วนะ! นึกไม่ถึงเลยว่าเธอจะเป็นญาติของตระกูลกู้ กินข้าวเสร็จไปเที่ยวบ้านฉันไหม”
ตั้งแต่เจอกันคราวก่อน พวกเธอก็ไม่ได้พบกันอีกเลย นึกว่าจี๋ชุนจะกว้างใหญ่เกินไป ไม่คิดเลยว่าวันนี้จะได้เจอกันอีก
อู๋โยวแย้มยิ้มตอบ “ไว้ค่อยว่ากันอีกทีนะ จริงสิ เธอทำงานอะไรเหรอ”