กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 140 พวกเขาสมควรได้รับมันเอง
อู๋โยวเดินตามกู้หยุนโจวออกไป โดยไม่ได้ใส่ใจคำพูดของเหลียงเฟิ่งจวินเมื่อครู่
เพราะก่อนหน้านี้กู้หยุนโจวเคยบอกแล้วว่านั่นไม่ใช่แม่แท้ ๆ คาดว่าคงไม่มีสิทธิ์มีเสียงอะไร คิดดูแล้วเรื่องนี้น่าจะเป็นความต้องการฝ่ายเดียวของโจวเจี๋ยหมิ่นมากกว่า
“คุณกังวลเหรอ”
กู้หยุนโจวประหม่าเล็กน้อย เรื่องนี้เขาไม่รู้เรื่องจริง ๆ แต่ในเมื่อเหลียงเฟิ่งจวินพูดออกมาแล้ว ย่อมต้องเป็นเรื่องจริงแน่นอน
พอคิดถึงรูปแบบการกระทำของโจวเจี๋ยหมิ่น เขาก็รู้สึกรังเกียจจากก้นบึ้งของหัวใจ
อู๋โยวได้ยินดังนั้นจึงส่ายหน้า “ไม่ใช่หรอก คุณก็รู้ว่าฉันยอดเยี่ยมแค่ไหน สหายชายจ้องมองฉันตั้งกี่คนกัน”
“อย่าพูดอีกเลย!” กู้หยุนโจวเอ่ยขัด ยิ่งเธอพูดเขาก็ยิ่งใจคอไม่ดี