กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 136 เพื่อนนักศึกษาอู๋ ให้โอกาสหน่อยสิ
“ของกินอะไร”
“นี่ไม่ใช่ของกินกองเบ้อเร่อหรอกเหรอ เพื่อนนักศึกษาเติ้ง เธอต้องรู้นะว่าการสิ้นเปลืองเป็นเรื่องน่าละอาย ทุกคนเอามากันหมดแล้ว ถ้าฉันเอามาอีกแล้วกินไม่หมดจะทำยังไง”
“อีกอย่าง ฉันก็ไม่รู้ว่าจะเอาอะไรมาด้วย โชคดีจริง ๆ ที่ไม่ได้เอามา ทุกคนเอามาเยอะขนาดนี้ เกือบจะสิ้นเปลืองแล้วเชียว”
อู๋โยวมีสีหน้าเป็นธรรมชาติอย่างยิ่ง พลางหยิบขนมปังชิ้นหนึ่งบนโต๊ะขึ้นมาแกะ
ขนมปังในยุคนี้แม้รสสัมผัสจะไม่ดีเท่าไร แต่วัตถุดิบดีมาก มีกลิ่นหอมของนม แล้วยังมีพวกถั่วกับลูกเกดอะไรเทือกนั้นอีก
“พอดีฉันยังไม่ได้กินข้าว ขนมปังนี้ก็ใช้ได้ ไม่หมดอายุใช่ไหม” เธอเหลือบมองกระดาษห่ออีกรอบ ทว่ากลับไม่มีระบุวันที่ไว้