ตอนที่ 129 เป็นเพื่อนกันก็ได้

ตอนที่ 129 เป็นเพื่อนกันก็ได้

อู๋โยวแค่นยิ้มเย็น ช่างคิดว่าเธอเป็นคนโง่จริง ๆ

“นายไม่ต้องพูดแล้ว ในเมื่อคุยกันไม่ถูกคอ ถ้างั้นก็ช่างเถอะ” เธอทิ้งคำพูดนี้ไว้แล้วหันหลังเดินเข้าหอพักไป

หลินเจิ้งข่ายมองแผ่นหลังของเธอ อึ้งไปเหมือนกัน ใครจะไปรู้ว่าคนคนนี้จะฉลาดเกินไป

เขามองอยู่ที่เดิมแวบหนึ่ง คิดดูแล้วก็เดินจากไปดีกว่า ยังไงเสียตอนนี้ก็ยังไม่รู้จักกัน การซักไซ้จนออกนอกหน้าเกินไปย่อมทำให้ถูกรังเกียจได้ง่าย

แต่เขาลืมไปว่า การแสดงออกของอู๋โยวก็คือรังเกียจเขาอยู่แล้ว ยังต้องรอให้ซักไซ้หรือไม่ซักไซ้อีกหรือ?

พอกลับมาถึงหอพัก อู๋โยวก็ไปล้างหน้าล้างตาแล้วขึ้นเตียงชั้นบนไปพักผ่อน