กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 126 คุณปู่ก็คงไม่อยากเห็นผมเป็นชายโสดใช่ไหมล่ะ
อู๋โยวมองเขาแวบหนึ่ง แล้วยืนสงบนิ่งไว้อาลัยให้ตาเฒ่ากู้ในใจหนึ่งนาที
มีหลานชายแบบนี้ ชาตินี้คงไม่มีอะไรให้ต้องเสียดายแล้ว...
ทั้งสองคนปั่นจักรยานไม่เร็วนัก กู้หยุนโจวออกแรงถีบอย่างกระตือรือร้น ใช้เวลายี่สิบนาทีจึงถึงตระกูลกู้
บรรดาคนเฒ่าคนแก่ที่ว่างอยู่ตรงประตูใหญ่ พอเห็นกู้หยุนโจวพาหญิงสาวหน้าตาสะสวยซ้อนท้ายจักรยานเข้ามาในลานบ้านก็แตกตื่นขึ้นมาทันที
“นั่นไม่ใช่กู้หยุนโจวเหรอ เจ้าหนูนี่ตาสว่างแล้ว!”
“โอ้โห ลูกสาวบ้านไหนกันเนี่ย หน้าตาสวยหยาดเยิ้มขนาดนี้!”
“นั่นสิ เจ้าหนูนี่ผลิบานแล้ว นายดูท่าทางที่เขายิ้มสิ”
“ปกติทำตัวยังกับพระภิกษุ วันนี้ยิ้มปากจะฉีกถึงรูหูอยู่แล้ว!”