กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 104 แกด่าใครเป็นหมา
คำพูดของอู๋โยวทำให้สีหน้าของหวังเฟิงเปลี่ยนสลับไปมาระหว่างแดงกับซีด ช่างเป็นการฉีกหน้ากันเกินไปจริง ๆ
“เธอ เธอพูดจาแบบนี้ได้ยังไง” เขาโต้เถียงไม่ทัน ปากตามสมองไม่ทันเลยแม้แต่น้อย หรือจะบอกว่าตามไม่ทันสักอย่างเลยก็ว่าได้
“ฉันพูดจายังไงล่ะ นายไม่รักษาระยะห่างกับเพศตรงข้ามเองแล้วยังจะมาว่าฉันพูดจาไม่ดีอีก” อู๋โยวแค่นเสียงหัวเราะ แล้วพูดต่อว่า “นายไม่คิดว่าพฤติกรรมแบบนี้มันแย่ แต่ฉันรับไม่ได้ ฉันไม่อยากคุยกับเพศตรงข้ามที่ไม่รู้จัก”
ปฏิกิริยาของอู๋โยวดูจะรุนแรงเกินไป ทว่าสำหรับสหายหญิงคนหนึ่งแล้ว การทำเช่นนี้ถือว่าเป็นเรื่องปกติมาก
เพราะทุกคนต่างรู้ดีว่า หากมีใครเริ่มนินทาขึ้นมาแม้แต่นิดเดียว ข่าวลือซุบซิบก็ยากที่จะห้ามปรามได้แล้ว