เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 34 เจ้าหน้าที่อู๋
สิ้นเสียงของจ้าวเจี้ยนจวิน ผู้คนก็เริ่มทยอยเดินเข้ามาด้านในอย่างต่อเนื่อง
เสียงตะโกนเมื่อครู่นี้ดังลั่นจนตึกสองชั้นทั้งหลังได้ยินกันหมด ทว่าทุกคนกลับเห็นจนชินตาเสียแล้ว
เพราะอะไรน่ะหรือ
ก็เพราะจ้าวเจี้ยนจวินไม่ได้โมโหแค่ครั้งสองครั้ง แต่มันเป็นเรื่องปกติธรรมดามากต่างหาก
บรรดาพนักงานประจำที่รีบเร่งเดินทางมาต่างพากันอกสั่นขวัญแขวน พอเห็นใบหน้ายาวบึ้งตึงของจ้าวเจี้ยนจวินก็ไม่มีใครกล้าสบตาด้วยเลยสักคน
“พวกแกทำภารกิจเสร็จกันหรือยัง ยังมีหน้ามาทำงานอีกนะ!” จ้าวเจี้ยนจวินพูดจาเชือดเฉือนไม่ออมมือ อ้าปากหุบปากก็ด่าว่าคนอื่นไร้ยางอาย
ทว่าทุกคนต่างก็ทำภารกิจไม่สำเร็จจริง ๆ พนักงานประจำบางคนจัดซื้อของไม่ได้เลยแม้แต่น้อย เพิ่งจะพ้นปีใหม่มา ข้าวของที่ไหนก็ขาดแคลนกันหมด ต่อให้ไปกราบกรานอ้อนวอนใครก็หาซื้อของดี ๆ ไม่ได้อยู่ดี
พวกหัวไชเท้ากับผักกาดขาวน่ะพอหาซื้อได้อยู่หรอก แต่ที่นี่ไม่ต้องการยังไงล่ะ!