กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 27 มีเผือกให้กิน?
อู๋โยวออกจากบ้านแล้วมุ่งหน้าไปยังสวนสาธารณะ หลังจากผืนน้ำในทะเลสาบกลายเป็นน้ำแข็ง ก็มีคนไม่น้อยมาเล่นลูกข่างน้ำแข็งและเล่นไถลน้ำแข็งกันที่นี่
นอกจากนี้ยังมีแถวสะพานใหญ่ซึ่งอยู่ในตัวใจกลางอำเภอ แม่น้ำตรงนั้นกว้างราว 20 เมตร หลังจากแม่น้ำทั้งสายกลายเป็นน้ำแข็ง ก็มีคนไปเล่นสนุกกันที่นั่นไม่น้อย
อู๋โยวรู้สึกว่าตรงนั้นไกลเกินไป จึงเดินเล่นอยู่แถวนี้
เธอเดินไปนั่งลงข้างม้านั่งยาว มองดูผู้คนที่กำลังเล่นสเกตน้ำแข็งอยู่ฝั่งตรงข้าม ซึ่งมีทั้งเด็กและผู้ใหญ่ บ้างก็สะพายรองเท้าสเกตน้ำแข็งมาเปลี่ยนตรงนั้น
“โจวหย่า ฉันหวังว่านี่จะเป็นครั้งสุดท้ายที่ฉันจะอธิบายเรื่องนี้กับเธอให้ชัดเจน”