ตอนที่ 25 ได้คืบจะเอาศอก

ตอนที่ 25 ได้คืบจะเอาศอก

อู๋โยวกลอกตา เดินถือกล่องข้าวตรงไปยังโรงอาหารตามใจตัวเอง

ไม่ต้องใช้คูปองเนื้อสัตว์ เธอตักหมูน้ำแดงมาสองที่ทันที แถมยังมีหมั่นโถวสีขาวลูกใหญ่อีกสิบลูก ใส่ถุงผ้าสะอาดเรียบร้อย กลับบ้านไปกินข้าว!

ภาพนี้ทำให้หลี่หงผิงมองด้วยความอิจฉาตาร้อน ลูกจ้างชั่วคราวตัวเล็ก ๆ คนหนึ่งยังกล้าใช้เงินขนาดนี้ เดือนหนึ่งหาเงินได้เท่าไหร่กันเชียว?

กินดียิ่งกว่าเธอเสียอีก แบบนี้จะไม่ให้โมโหได้อย่างไร?

อู๋โยวกลับมาถึงบ้าน ให้จางเหมยกินข้าว ส่วนเถียนซิ่วเอ๋อนั้น ไม่ว่าจะเรียกอย่างไรก็ไม่ยอมมากินข้าว

อันที่จริงลองคิดดูแล้วก็ใช่ ยุคสมัยนี้ธัญพืชที่บ้านต่างก็ไม่พอกิน รู้สึกเกรงใจไม่กล้ามาก็เป็นเรื่องปกติ

รอถึงช่วงเทศกาลปีใหม่ค่อยมากินด้วยกัน ครึกครื้นเหมือนกันก็ได้