กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 22 เด็กคนนี้รบเร้าจะพาฉันไปให้ได้
“ลูกคนนี้ พูดจาเพ้อเจ้ออะไรกัน งานแบบนั้นจะไม่ไปทำได้ยังไง อย่ามางอแงนะ” จางเหมยปั้นหน้าดุ
แต่ดูเหมือนเธอจะลืมไปว่าทำแบบนี้ไม่มีประโยชน์เลยสักนิด เธอเป็นคนอย่างไร ลูกสาวของเธอจะไม่รู้เชียวหรือ
อู๋โยวก็ไม่ร้อนใจ เธอเอ่ยปากอย่างใจเย็น
“แม่ก็อย่าดื้อกับฉันเลย คิดดูสิ ฉันเป็นสาววัยสิบแปด ไปทำงานในโรงงานที่ไม่คุ้นหน้าค่าตาใครสักคน หากมีใครมาแอบชอบฉันเข้า แล้วฉันไปคบหากับคนใจคอไม่ซื่อจะทำยังไง”
“แม่ไม่ไปคอยดูฉัน จะวางใจลงเหรอ ลูกสาวโตขนาดนี้โดนคนอื่นหลอกไปจะทำยังไง”
คำพูดชุดนี้ทำเอาจางเหมยพูดไม่ออก โดนคนอื่นหลอกไปจะทำยังไงล่ะ เธอพึ่งพาอาศัยอยู่กับอู๋โยวมาสิบห้าปี หากเป็นเช่นนั้นจริง ภายหน้าเจอคนไม่ดีจะทำอย่างไร