กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 8 กลับบ้านเกิด
ทั้งสองคนรีบร้อนมาถึงสถานีรถไฟ แล้วซื้อตั๋วรถไฟเที่ยวที่เร็วที่สุด
รถออกบ่ายสามโมง ถึงตัวเมืองอำเภอตอนหกโมงเย็น
จากนั้นยังต้องเดินเท้าอีกสิบลี้กว่าจะถึงหมู่บ้าน คาดว่ากว่าจะถึงบ้านคงเลยเวลาไปมากแล้ว
จางเหมยจ้องกระสอบป่านพลางเอ่ยขึ้นว่า “ในนี้คงไม่ใช่ธัญพืชหรอกนะ”
เธอเองก็ไม่อยากจะเชื่อ ยุคสมัยนี้ธัญพืชล้ำค่ายิ่งนัก สำคัญยิ่งกว่าเงินทองเสียอีก
มีเงินก็ใช่ว่าจะซื้อธัญพืชได้!
อู๋โยวพยักหน้า กระซิบเสียงเบาว่า “ฉันขอมาน่ะ แม่ ตอนนี้พวกเราไม่ขาดแคลนเสบียงแล้ว มีเสบียงไว้ฉลองปีใหม่แล้ว”
ธัญพืชเหล่านี้ช่วยให้สองแม่ลูกผ่านพ้นปีใหม่อย่างอิ่มหนำได้จริง ๆ
จางเหมยรู้สึกปวดใจเหลือเกิน เป็นเพราะเธอไร้ความสามารถถึงทำให้ลูกสาวต้องไปเอ่ยปากขอเสบียงจากคนอื่น