เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 1 เกิดใหม่
“ทั้งหมดเป็นความผิดของฉันเอง แม่ ให้คุณอู๋โยวอยู่ต่อเถอะ ฉันกลับไปเองดีกว่า…”
ภายในตึกแถวสองชั้นในเขตบ้านพักครอบครัวเจ้าหน้าที่ หญิงสาววัยสิบแปดสิบเก้าปีคนหนึ่งกำลังปาดน้ำตา มองดูหญิงงามตรงหน้าด้วยสีหน้าไร้เดียงสา
ได้ยินดังนั้นหลิวเจินจึงถอนหายใจพลางกล่าวว่า “เสี่ยวเสวี่ย ทำไมลูกถึงได้จิตใจดีแบบนี้ บอกตามตรง แม่กับลูกมีความผูกพันฉันแม่ลูกกันมาหลายปีขนาดนี้ ไม่ใช่จะตัดก็ตัดได้ ถึงลูกจะไม่ใช่บุตรสาวโดยกำเนิดของแม่ แต่แม่ก็นับว่าลูกเป็นลูกแท้ ๆ เสมอ”
“ส่วนเรื่องอู๋โยวที่ลูกพูดถึง… แม่จะปรึกษากับพ่อของลูกอีกที ถึงตอนนั้นค่อยว่ากันเถอะ”
หญิงสาวที่นอนอยู่บนเตียงในห้องได้ยินเสียงความเคลื่อนไหวจึงลืมตาขึ้น แววตาฉายประกายความเลื่อนลอยวูบหนึ่ง ก่อนจะยันตัวลุกขึ้นนั่งทันที
“นี่มัน…”
เมื่อมองภาพรอบตัวที่ทั้งแปลกตาและคุ้นเคย อู๋โยวก็ตกตะลึงอย่างถึงที่สุด