บทที่ 177: ใต้หล้าสงบสุข (ตอนจบ)

บทที่ 177: ใต้หล้าสงบสุข (ตอนจบ)

เจ้าชายปีเตอร์ยืนอยู่บนเรือธง เสียงระเบิดอันน่าสะพรึงกลัวทำให้หูทั้งสองข้างของเขาเลือดไหล

เขามองสัตว์ประหลาดเหล็กสิบสองลำที่พ่นควันดำออกมาอย่างเหม่อลอย พวกมันเคลื่อนที่ด้วยความเร็วเหลือเชื่อ

“ยิงตอบโต้! เร็วเข้า ยิงตอบโต้!”

เหล่านายพลตะวันตกตะโกนจนเสียงแหบแห้ง

เรือรบของพันธมิตรศักดิ์สิทธิ์พากันเปิดฉากยิง ปืนใหญ่บรรจุปากลำกล้องนับหมื่นกระหน่ำยิงพร้อมกัน ภาพตรงหน้าตระการตาอย่างยิ่ง เสาน้ำจำนวนนับไม่ถ้วนพุ่งขึ้นจากผิวน้ำ

แต่กระสุนเหล็กตันของชาวตะวันตกกระแทกเข้ากับแผ่นเหล็กกล้าหุ้มเกราะของ “เรือสงบแดนไกล” นอกจากเสียงโลหะปะทะกันและรอยขาวเป็นทางแล้ว แม้แต่แผ่นเหล็กชั้นเดียวก็ยังเจาะไม่เข้า