บทที่ 165: สู้ตายกันไปข้าง!

บทที่ 165: สู้ตายกันไปข้าง!

หลิ่งหนาน ค่ายใหญ่กองทัพเรืออ่าวกว่างโจว

ลมทะเลเค็มคาวพัดพาฝนปรอยบางๆ กระหน่ำหลังคาหนังวัวของกระโจมบัญชาการกลาง

โหวผู้สงบสมุทร ผู้บัญชาการกองทัพเรือทะเลใต้ เหยียนปอประคองราชโองการสีเหลืองสดที่ส่งมาด้วยสารด่วนแปดร้อยลี้ไว้ในมือทั้งสองข้าง บนผ้าแพรนั้นมีอักษรโลหิตที่โอรสสวรรค์กัดนิ้วเขียนเอาไว้ แผ่กลิ่นอายสังหารรุนแรงจนทำให้วิญญาณสั่นสะท้าน

ภายในกระโจมใหญ่ แม่ทัพกองทัพเรือหลายสิบคนกลั้นหายใจ พวกเขามองใบหน้าของผู้บัญชาการที่สว่างวูบไหวอยู่ใต้แสงเทียน ไม่มีใครกล้าส่งเสียงแม้แต่น้อย

เหยียนปอค่อยๆ พับจดหมายโลหิต เก็บแนบตัวไว้อย่างทะนุถนอม

เขาเงยหน้าขึ้น ดวงตาคู่นั้นที่ถูกลมทะเลโหมกระหน่ำมานานหลายปี บัดนี้ลุกโชนด้วยความคลั่งไคล้และความเหี้ยมเกรียมที่ไม่เคยมีมาก่อน