บทที่ 152: โจรกล้ารุกรานชายแดน แม้อยู่ไกลก็ต้องกำจัด

บทที่ 152: โจรกล้ารุกรานชายแดน แม้อยู่ไกลก็ต้องกำจัด

หลังจิงเจ๋อของศักราชเฉิงผิงปีที่สองเพิ่งผ่านพ้นไปได้ไม่นาน กิ่งหลิวหน้านครฉางอันก็เพิ่งผลิใบเขียวอ่อนออกมาไม่กี่ใบ

ทว่าอ่าวกว่างโจวแห่งหลิ่งหนานกลับมีลมทะเลพัดกระหน่ำ แดดแผดจ้าส่องตรงจากกลางฟ้า

บริเวณปากอ่าวกว้างใหญ่ มีเรือยักษ์สามลำที่ดูราวกับขุนเขานอนสงบนิ่งอยู่ในท่าเรือน้ำลึก

นี่คือเรือรบที่ใหญ่ที่สุดเท่าที่ราชวงศ์ต้าชิ่งเคยสร้างมาตลอดประวัติศาสตร์

เสากระโดงสูงเสียดเมฆห้าต้นชี้ตรงขึ้นสู่ท้องฟ้า ตัวเรือยาวกว่าสิบเก้าสิบเมตร สร้างขึ้นจากไม้เหล็กที่แข็งที่สุดของหลิ่งหนานทั้งลำ ด้านนอกหุ้มด้วยแผ่นทองแดงหนาหนัก เมื่อแสงอาทิตย์สาดลงมาก็สะท้อนประกายเย็นเยียบ

กราบเรือของเรือยักษ์แต่ละลำมีช่องปืนเรียงตัวเป็นระเบียบสองชั้น ทั้งด้านบนและด้านล่าง