กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 130: ฉันเหนื่อยแล้ว
ฉู่เหอคลายมือ ปล่อยให้ขันทีหวังทรุดลงกับพื้น
เขาหันไปมองมู่ตังอู่ที่ยืนนิ่งอยู่ด้านข้าง
“ตังอู่ เฝ้าพระราชวังชุนเหอให้ดี ถ้าไม่มีคำสั่งเป็นลายลักษณ์อักษรจากฉัน ห้ามใครก้าวเข้าไปในตำหนักบูรพาแม้แต่ก้าวเดียว”
ฉู่เหอทิ้งคำกำชับไว้เพียงเท่านั้น ก่อนชายเสื้อจะสะบัดตามแรงลม ขณะเขาเร่งฝีเท้ามุ่งหน้าไปทางพระราชวังไท่จี๋
บรรยากาศด้านนอกตำหนักเหลียงอี๋เคร่งเครียดจนแทบหยดออกมาเป็นน้ำได้
เหล่าขุนนางใหญ่ฝ่ายบุ๋นและฝ่ายบู๊ทั่วราชสำนัก รวมถึงหกกรมเก้าขุนนางใหญ่ ต่างรออยู่ใต้ขั้นบันไดหยกขาวหน้าตำหนักด้วยสีหน้าหวาดหวั่น
เมื่อเห็นองค์รัชทายาทเสด็จมาถึง เหล่าขุนนางก็พากันหลีกทาง ก้มตัวทำความเคารพ แต่ไม่มีใครกล้าส่งเสียงในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อนี้