บทที่ 113: ชนะโดยไม่เสียเลือดเนื้อ

บทที่ 113: ชนะโดยไม่เสียเลือดเนื้อ

เชิงเขาด้านเหนือของเทือกเขาอินซาน ลมพายุหอบเกล็ดหิมะหนาทึบพัดปั่นป่วนจนทั่วฟ้าดินกลายเป็นความโกลาหล

เพิ่งเข้าสู่ช่วงต้นฤดูใบไม้ร่วงแท้ๆ แต่นอกด่านกลับมีหิมะตกหนักถึงเพียงนี้

ลมหนาวคมกริบราวกับใบมีด กรีดผ่านใบหน้าจนแสบไปหมด

ค่ายของกองทัพใหญ่พิชิตแดนเหนือแห่งต้าชิ่งหนึ่งแสนนายทอดยาวต่อเนื่องหลายกิโลเมตร ตั้งอยู่ในหุบเขาที่หลบลมได้

กระโจมทหารหนังวัวหนาหนักส่งเสียงสะบัดดังพึ่บพั่บอยู่ท่ามกลางแรงลม หิมะที่ทับถมบนหลังคากดโครงไม้หยาบจนส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าด ราวกับใกล้รับน้ำหนักไม่ไหว

มหาจอมทัพพิชิตแดนเหนือฉู่เย่สวมเกราะหมิงกวงหนักหนา ยืนอยู่หน้าแผนผังทรายในกระโจมบัญชาการกลาง

แผ่นเหล็กของเกราะเย็นเยียบเสียดแทงถึงกระดูก

แม้ภายในกระโจมจะตั้งกระถางไฟขนาดใหญ่ไว้หลายใบ ก็ยังยากจะขับไล่ความหนาวเย็นที่แทรกซึมถึงกระดูกออกไปได้