บทที่ 97: หยอกเย้าคลอเคลีย

บทที่ 97: หยอกเย้าคลอเคลีย

ฉู่เหออ้าปากกลืนเข้าไป รสเย็นหวานสดชื่นพลันแผ่ซ่านไปทั่วปาก

บัวลอยข้าวเหนียวนุ่มหนึบเคี้ยวเด้ง นับเป็นของหวานชั้นดีสำหรับคลายร้อนจริงๆ

“ฝีมือพัฒนาขึ้นเรื่อยๆ เลยนะ”

ฉู่เหอพยักหน้าอย่างชื่นชม

เมื่อเห็นว่าเขาชอบ มู่ตังอู่ก็ยิ้มตาหยี ก่อนจะตักเข้าปากตัวเองหนึ่งช้อนแล้วหรี่ตาลงอย่างพึงพอใจ

ทั้งสองจึงเบียดกันอยู่บนแคร่ไม้ไผ่สาน ผลัดกันตักบัวลอยเย็นน้ำแข็งหิมะในชามกินทีละช้อน

สายลมอ่อนพัดผ่านกิ่งใบของต้นไหว โปรยเงาแสงด่างพร้อยลงมา

ฉู่เหอมองใบหน้าหญิงสาวในอ้อมแขน ซึ่งงดงามผุดผ่องแม้ไม่ได้แต่งแต้มเครื่องสำอาง แล้วความสงบก็ผุดขึ้นในใจ

หากชีวิตในวังชั้นในแห่งนี้ยังได้ใช้เวลาอย่างสบายๆ แบบนี้ไปเรื่อยๆ ก็นับว่าเป็นเรื่องดีไม่น้อย