บทที่ 65: เมื่อไหร่รัชทายาทถึงใจกว้างขนาดนี้

บทที่ 65: เมื่อไหร่รัชทายาทถึงใจกว้างขนาดนี้

ฉู่เย่ฟังอยู่ข้าง ๆ ก่อนจะเอ่ยข้อสงสัย

“พี่ใหญ่ พวกตระกูลใหญ่เป็นคนขี้ระแวง พวกเขาจะเชื่อได้ยังไงว่าสำนักรับฝากเงินจะจ่ายทั้งเงินต้นและดอกเบี้ยให้? ถ้าพวกเขาไม่ฝากล่ะ?”

ฉู่เหอแค่นหัวเราะเย็นชา

“พวกเขาไม่ฝากก็ไม่ได้”

ฉู่เหอหันไปมองเฉียนโหย่วเต๋อ

“ในวันที่สาขาเปิดกิจการ กรมคลังจะประกาศคำสั่งฉบับหนึ่ง ตั้งแต่เดือนหน้าเป็นต้นไป ไม่ว่าพ่อค้าแห่งกวนตงจะทำการซื้อขายในตลาดการค้าชายแดนหลวง หรือทำธุรกรรมขนาดใหญ่ในพื้นที่ใด หากมีมูลค่าเกินหนึ่งหมื่นตำลึงเงิน ห้ามใช้เงินสดขนย้ายโดยเด็ดขาด”

“ต้องใช้ตั๋วแลกเงินที่สำนักรับฝากเงินหลวงออกให้ในการชำระเงิน ผู้ฝ่าฝืนจะถูกยึดสินค้าที่ซื้อขายทั้งหมด”

“ตั๋วแลกเงิน?”