กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 62: การแตกแยกภายใน
ฉู่เย่ขมวดคิ้ว ก่อนจะคิดตามแนวทางของฉู่เหอต่อไป
“ถ้าแลกเป็นเสบียงได้จริง พวกคนเลี้ยงสัตว์ก็ต้องรวบรวมขนแกะกันสุดชีวิตอยู่แล้ว พ่อค้าเห็นแก่กำไร คนเลี้ยงสัตว์ก็ไม่ต่างกัน”
“ก็ใช่น่ะสิ”
ฉู่เหอเอนหลังพิงเก้าอี้ ใบหน้าเผยรอยยิ้มที่ดูเหมือนทุกอย่างอยู่ในการควบคุม
“ฤดูหนาวบนทุ่งหญ้าทรมานแสนสาหัส ทุกปีมีทั้งคนและสัตว์ล้มตายจากความหนาวกับความหิวจนนับไม่ถ้วน เมื่อพวกเขาพบว่าการเลี้ยงแกะไม่เพียงให้เนื้อกิน แต่ขนที่ตัดได้ยังนำไปแลกเสบียงช่วยชีวิต พวกเขาก็จะเร่งขยายฝูงแกะอย่างบ้าคลั่ง”
เฉียนโหย่วเต๋อที่นั่งฟังเงียบ ๆ อยู่ด้านข้างมาตลอด ดวงตาฝ้าฟางพลันเป็นประกาย เขาตบต้นขาฉาดแล้วอุทานออกมา