บทที่ 38: ทำให้ตั้งตัวไม่ทัน

บทที่ 38: ทำให้ตั้งตัวไม่ทัน

ภายในหอใหญ่พลันเงียบลงในชั่วพริบตา

ฉู่ว่านหลี่กับฉู่เย่มองสำเนาที่คัดด้วยชาดตรงหน้า ต่างตกตะลึงจนพูดอะไรไม่ออกอยู่นาน

การปิดชื่อช่วยปกปิดชาติกำเนิด

การคัดลอกข้อสอบช่วยลบร่องรอยลายมือ

เมื่อมีมาตรการสองขั้นนี้ สิ่งที่กรรมการตรวจข้อสอบได้รับก็จะเป็นเพียงบทความลายมือแบบเดียวกัน ซึ่งไม่รู้ว่ามาจากใคร

ไม่ต้องพูดถึงข่งอิ่งต๋าเลย ต่อให้มหาปราชญ์ข่งฟื้นคืนชีพขึ้นมา

ก็ไม่มีทางระบุได้ภายใต้ระบบที่รัดกุมเช่นนี้ว่าใครเป็นศิษย์ของตัวเอง และใครเป็นบัณฑิตจากครอบครัวยากจนในถิ่นทุรกันดาร

“วิธีปิดชื่อและคัดลอกข้อสอบนี่สุดยอดจริงๆ!”

ฉู่ว่านหลี่ตื่นเต้นจนเสียงสั่น