กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 13: พ่อเมตตา ลูกกตัญญู
ด้านนอกตำหนักไท่จี๋ หิมะลมพัดแรงขึ้นเรื่อยๆ
พระราชวังแห่งราชวงศ์ต้าชิ่งที่เพิ่งเปลี่ยนเจ้าของได้ไม่นานแห่งนี้ แผ่กลิ่นอายทรุดโทรมและขัดสนออกมาอย่างไม่อาจปิดบัง
บนขั้นบันไดหยกขาว หิมะที่ตกลงมายังไม่ได้กวาดออกจนหมด
บนเสาสีชาดยังมีรอยดาบและรูธนูจากการบุกตีเมืองหลงเหลืออยู่
ฉู่เหอเหยียบลงบนพรมขนแกะผืนหนา เดินเอื่อยๆ เข้าสู่ท้องพระโรงภายใต้การนำทางของขันทีหนุ่มสองคน
ภายในท้องพระโรงมืดสลัว อากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นอับเก่าและกลิ่นควันจากถ่านไม้คุณภาพต่ำที่กำลังเผาไหม้
ตำหนักไท่จี๋อันกว้างใหญ่กลับมีเพียงกระถางไฟทองเหลืองบุบๆ สองใบวางรวมกันอยู่ใต้ขั้นบันไดหน้าบัลลังก์
ก้อนถ่านในกระถางเห็นได้ชัดว่าไม่ใช่ของดี พวกมันปะทุประกายไฟออกมาเป็นระยะจนคนสำลักและไอไม่หยุด