เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 246 สุนัขกับเหยี่ยว
ฉันรู้สึกผิดอยู่ในใจ จึงกลับขึ้นมายังพื้นดินพร้อมกับเนจิ
แม้ต่อหน้าทุกคนสีหน้าของเขาจะดูเป็นปกติ ทว่าฉันก็ยังอดเป็นห่วงไม่ได้ว่าเขากำลังฝืนทนความทรมานอยู่หรือไม่
ฉันไม่ใช่ผู้ชาย เลยไม่ค่อยเข้าใจว่าความเจ็บปวดจากการถูกกัดลูกกระเดือกมันเป็นอย่างไร หากมันปวดต่อเนื่องไปอีกนานจะทำอย่างไรดี?
ไม่เป็นอะไรแล้วจริง ๆ หรือ? จะต้องช่วยนวดให้อีกสักหน่อย หรือใช้วิชานินจาแพทย์ช่วยรักษาดูไหมนะ?
และทันทีที่พวกเราปรากฏตัว กาอาระก็เดินตรงเข้ามาหา
“แคว้นหญ้าอยู่ใกล้โคโนฮะที่สุด ฝั่งโคโนฮะจะเหลือกำลังคนส่วนหนึ่งไว้เฝ้าที่นี่ เพื่อรอกำลังเสริมมาขนย้ายข้อมูลที่หลงเหลือกลับไป พวกเรากับนินจาหมู่บ้านซึนะงาคุเระสามารถออกเดินทางได้แล้ว”
พูดจบเขาก็ชะงักไปครู่หนึ่ง “คันคุโร่อยากให้ฉันลองกลับไปดูที่หมู่บ้านซึนะงาคุเระสักหน่อย ฉัน... อยากลองไปดู”
“ไปส่งข่าวให้รู้ว่าปลอดภัยก็ดีเหมือนกันนะ” ฉันยิ้มกล่าว “เทมาริต้องเป็นห่วงนายมากแน่ ๆ แล้วยังมีคารุระกับยาชามารุอีก... ไปหาพวกเขาเถอะ”