เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 217 ทบทวนตัวเองดูบ้าง
อุจิวะ มาดาระเงียบไปนานโดยไม่พูดอะไรเลย
ฉันคิดว่าเขาอาจจะกำลังเตรียมตอกย้ำกับฉันอีกรอบว่า โลกใบนี้ไม่ใช่การเล่นขายของ
แต่เขากลับถามฉันขึ้นมา “ถ้าเธอให้ความสำคัญกับสายสัมพันธ์ขนาดนั้น ทำไมถึงได้ทิ้งพวกพ้องของตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่า พวกนั้นเป็นห่วงเธอมากขนาดนั้น แต่เธอกลับทำเป็นไม่สนใจเลยสักนิด”
ฉันชะงักไป “นี่นายแอบมองไปถึงไหนกันแน่”
“เจ้าหนูเก้าหางนั่นเกือบจะคุ้มคลั่งเพราะเธอ ส่วนเธอก็ยอมทนถูกจักระเก้าหางแผดเผาเพื่อปลอบให้เขาสงบลง ความรู้สึกของพวกเธอไม่ใช่เรื่องธรรมดาเลยแท้ ๆ แต่สุดท้ายเธอก็ยังจากอ้อมอกของเขามาอยู่ดี” อุจิวะ มาดาระเงยหน้ามองท้องฟ้า คล้ายกำลังจมดิ่งลงในความทรงจำ “การได้เฝ้ามองคนรักสลายหายไปในอ้อมแขนตัวเอง... เจ้าหมอนั่นในเวลานี้ จะต้องสิ้นหวังมากแน่ ๆ”
ฉันพูดอะไรไม่ออก
“เธอดูอ่อนโยนและใจดี แต่สิ่งที่ทำลงไป กลับโหดร้ายได้อย่างเหลือเชื่อเหมือนกัน”
“นายคิดว่าฉันเสแสร้งงั้นเหรอ”