เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 212 ปัญหาที่ร้ายแรง
“อย่ามาทำสงครามน้ำลายไร้สาระกันอยู่เลย” ซาโซริเอ่ยขัดอย่างหมดความอดทนอยู่บ้าง “เดอิดาระ นายใช้ประโยชน์จากยัยนี่เป็นหรือเปล่า”
เขาเอ่ยยืนยันกับคู่หูของตน “ถ้านายกังวลว่าวันข้างหน้ายัยนี่จะเกลียดที่นายควบคุมตัวเธอไปโจมตีพวกพ้องของตัวเอง จนคิดจะปล่อยให้เธอยืนดูอยู่เฉย ๆ ฉันจะแย่งตัวยัยนี่มาเอง”
“พี่ซาโซริ!”
“ยังไงอิทาจิก็ประกาศคำสั่งที่ใช้ควบคุมยัยนี่ต่อหน้าทุกคนแล้ว ฉันไม่ชอบการมีหุ่นเชิดชั้นดีวางทิ้งไว้ข้างตัวแต่กลับเอามาใช้การไม่ได้ มันสิ้นเปลือง เดอิดาระ”
“ไม่ต้องใช้ยัยนี่ ฉันก็จัดการเจ้าพวกนี้ได้น่า”
“ช่างโง่เง่าจริง ๆ” ซาโซริกล่าว “นายลงมือฆ่าพวกพ้องของยัยนี่ด้วยตัวเอง แล้วมันจะต่างอะไรกัน หรือว่ายัยนี่จะไม่เกลียดนาย ถ้านายตายด้วยน้ำมือพวกพ้องของยัยนี่ นายคิดว่าเธอจะร้องไห้ให้นายงั้นเหรอ”
เดอิดาระหันมามองฉัน ราวกับกำลังครุ่นคิดจริง ๆ ว่าฉันจะเสียใจเพื่อเขาหรือไม่
ส่วนซาโซริก็หันไปมองหญิงชราแห่งหมู่บ้านซึนะงาคุเระและฮาตาเกะ คาคาชิ “คุณย่าจิโยะ... ไม่นึกเลยจริง ๆ ว่าคุณย่าจะมาร่วมเคลื่อนไหวกับลูกชายของเขี้ยวขาวแห่งฮาตาเกะ... ดูท่าคุณย่าคงลืมความเจ็บปวดจากการสูญเสียลูกชายไปแล้วสินะ”