กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 192 คุณพ่อที่ดี
ฉันพูดขึ้น “ฉันยังไม่รู้เลยว่าจะติดต่อนายยังไง”
เดอิดาระครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะประกบฝ่ามือเข้าหากันแล้วขยำไปมา ผ่านไปครู่ใหญ่ บนฝ่ามือก็ปรากฏนกสีขาวตัวอ้วนกลมตัวหนึ่ง มันกระพือปีกบินตรงมาทางฉัน
“ถ้าอยากตามหาฉัน ก็แค่ถ่ายจักระเข้าไปในตัวมัน มันก็จะหาเจอเองว่าฉันอยู่ที่ไหน”
ฉันยื่นมือออกไปรับเจ้านกอ้วนตัวนั้น มันร่อนลงบนฝ่ามือของฉันอย่างว่าง่าย แล้วอยู่นิ่ง ๆ ไม่ไหวติง
“เจ้านกตัวนี้จะระเบิดไหมเนี่ย”
เดอิดาระหัวเราะหึ “ไม่หรอก มันคือนกส่งสาร ไม่จำเป็นต้องมีศิลปะอะไรมากขนาดนั้น”
“งั้นนายหมายความว่า เรื่องที่เราจะติดต่อกันมันไม่สำคัญ จนไม่คู่ควรกับศิลปะของนายงั้นเหรอ”
เดอิดาระชะงักไป “เอ๋”