เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 190 นายไม่ต้องมายุ่ง
ทว่าก่อนหน้าที่สายตาของพวกเราจะสบกันเพียงเสี้ยววินาที จู่ ๆ นกยักษ์ตัวหนึ่งก็โฉบลงมาจากฟากฟ้า พุ่งพรวดเข้ามาระหว่างพวกเราอย่างแรงจนฝุ่นควันตลบอบอวล
เซรั่มแผ่นมาสก์บนหน้าของฉันเดิมทีก็เหนียวเหนอะหนะอยู่แล้ว แม้ทรายของกาอาระจะเข้ามาขวางตรงหน้าพวกเราทั้งสามคนอย่างรวดเร็วเพื่อกันฝุ่นควันที่พัดเข้ามาให้อยู่นอกกำแพงทราย แต่ฉันก็ยังรู้สึกเหมือนมีฝุ่นเกาะอยู่บนใบหน้าชั้นหนึ่งจนรู้สึกอึดอัดเล็กน้อย
กำแพงทรายนี้บดบังสายตาของพวกเราเช่นกัน เนจิจึงประสานงานด้วยการเบิกเนตรสีขาวเพื่อมองทะลุสถานการณ์หลังกำแพงทราย ส่วนฉันก็ใช้วิชาธาตุน้ำล้างหน้าให้ตัวเอง
เสียงหนึ่งดังมาจากบนหลังนก “อุจิวะ เฉาหลู่! เป็นเธอจริง ๆ ด้วย!”
ฉันชะงักไปเล็กน้อย รู้สึกว่าน้ำเสียงและท่าทางนั้นดูคุ้นเคยชอบกล “เดอิดาระ?”
“ใช่แล้ว ฉันเอง! ฉันยังไม่ได้ไปหาเธอ แต่เธอดันเสนอหน้ามาหาเองซะได้! อื้ม!”
แถวนี้... ต้องมีฐานที่มั่นของแสงอุษาอยู่จริง ๆ สินะ?
เสียงของโฮชิงากิ คิซาเมะดังมาจากอีกฟากของนกยักษ์ “พวกเธอรู้จักกันเรอะ?”