เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 185 รังแมลง
เนจิส่งเสียงฮึดฮัดอย่างเย็นชา “สมัยนั้นคุโมะงาคุเระแอบลอบเข้ามาในคฤหาสน์ฮิวงะคิดจะลักพาตัวฮินาตะไป โคโนฮะยังถึงกับบีบคั้นพ่อของฉันจนตายเพื่อดับไฟสงครามที่อาจจะเกิดขึ้น หากคาคาชิตั้งใจจะฆ่าเธอในคิริงาคุเระล่ะก็ เกรงว่าซึนาเดะเองก็คงไม่ได้กะจะให้เขากลับไปแล้วเหมือนกัน”
ฉันคิดไม่ตก “งั้น บางทีขอแค่พวกเราซ่อนตัวต่อไปให้ดี เขาและยามานากะ ฟูหาพวกเราไม่เจอ สุดท้ายก็คงทำได้แค่จากไป”
ฉันอดพูดไม่ได้ “ไม่รู้ว่าพวกเขาจะรั้งอยู่ไปอีกนานแค่ไหน... ชิกามารุจะยังมาอีกไหมนะ”
“เฉาหลู่” เนจิมองฉันแล้วขมวดคิ้วอย่างไม่เห็นด้วย “ฉันรู้ว่าความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับชิกามารุดีมาก แต่ว่า ได้เจอกันครั้งนี้ครั้งเดียวก็พอแล้ว... เธอเข้าใจความหมายของฉันใช่ไหม”
อายุของเนจิแก่กว่าพวกเราหนึ่งปี แต่เดิมก็เป็นผู้ใหญ่กว่าฉันอยู่แล้ว นิสัยของเขาก็ยังโตเกินวัย บางเวลาก็เหมือนกับผู้ใหญ่คนหนึ่งเลย อยู่กับเขา ฉันมักรู้สึกอยู่เสมอว่าเขาเหมือนเข้ามาเติมเต็มตำแหน่งของซาสึเกะ
ซาสึเกะเคยบอกว่าเขาเป็นพี่ชายของฉัน แต่เนจิและซาสึเกะกลับให้ความรู้สึกของ “พี่ชาย” ที่ไม่เหมือนกัน
ถ้าจะให้บอกว่ามีตรงไหนที่ต่างกัน... ก็คงเป็นเนจิเป็นคนประเภทที่เดินอยู่บน “ทางที่ถูกต้อง” ละมั้ง
แม้ว่าตอนนี้เขาจะเป็นนินจาถอนตัว ในสายตาคนนอกคงจะ “หลงผิดไปแล้ว” แต่ฉันกลับรู้สึกว่าลึก ๆ ในกระดูกของเขาก็ยังคงเป็นคนที่รักษากฎระเบียบอย่างยิ่งคนหนึ่ง