เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 173 มิซึคาเงะคนต่อไป
หลังจากอาบุราเมะ โทริเนะไม่อาจต่อสู้ได้อีก เด็กหนุ่มที่ดูคล้ายไซคงตระหนักได้ว่าลำพังเพียงตนเองไม่อาจเอาชนะได้ จึงนำข้อมูลขี่วิหคหมึกบินหนีไปโดยไม่หวนกลับมาอีก
ฉันใช้ผ้าคลุมหน่วยลับบนตัวของอาบุราเมะ โทริเนะพันมือทั้งสองข้างของเขาไว้แน่น ฮาคุเก็บหน้ากากหน่วยลับที่เขาทำตกไว้ก่อนหน้านี้ขึ้นมา แล้วบรรจงครอบลงบนใบหน้าของเขาเพื่อบดบังใบหน้าครึ่งซีกที่โผล่พ้นออกมา
หลังยืนยันแน่ชัดว่าไม่มีผิวหนังส่วนใดตามร่างกายของเขาโผล่พ้นออกมาแล้ว กาอาระก็ใช้ชั้นทรายห่อหุ้มตัวอาบุราเมะ โทริเนะเอาไว้ ส่วนฉันก็คลุมซูซาโนะโอะทับร่างของกาอาระไว้อีกชั้นหนึ่ง
ภายใต้การป้องกันแน่นหนาหลายชั้นเช่นนี้ กาอาระจึงแบกอาบุราเมะ โทริเนะไว้บนหลังโดยพรางตัวให้ดูเหมือนหุ่นเชิด แล้วพาเขากลับไปยังแคว้นนามิโนะคุนิ
ฉันยังไม่ทันได้เอ่ยปากบอกว่าพาคนแปลกหน้ากลับมาด้วย ก็พลันสังเกตเห็นรูปลักษณ์ใหม่ของเนจิเข้าเสียก่อน จึงอดไม่ได้ที่จะตกใจ
“เนจิ? นายทำอะไรมาน่ะ?”
ดวงตาทั้งสองข้างของเขาถูกผ้าพันแผลพันทับไว้ชั้นหนึ่ง เส้นผมยาวสีดำขลับที่เดิมทีเคยปล่อยทิ้งตัวอยู่ด้านหลัง ก็ถูกถักเป็นเปียยาวเส้นหนึ่งทิ้งตัวลงมาอยู่ตรงหน้าอก
หากเป็นคนที่ไม่รู้จักเขา ในชั่วพริบตาคงยากจะแน่ใจได้ว่านี่คือเด็กสาวหรือเด็กหนุ่มที่ดูสง่างามและหล่อเหลากันแน่