เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 169 จะดีขึ้นเอง
เช้าตรู่วันต่อมา พวกเราตื่นแต่เช้ามาเก็บข้าวของ
ตอนที่ฮาคุทำอาหารเช้าเสร็จแล้วยกจานเดินออกมาจากห้องครัว หน้าต่างด้านหลังเขาสามารถมองเห็นท้องฟ้าสีครามสดใสราวกับถูกชะล้างและผืนทะเลสีฟ้าคราม เขาเพียงสวมชุดสีขาวเรียบง่ายสบายตัว ฉันมองดูเส้นผมยาวสีดำขลับที่เกล้าไว้ด้านหลังศีรษะ เผยให้เห็นลำคอเรียวขาวเนียนผุดผ่อง และท่าทางอันอ่อนหวานนุ่มนวล จนอดไม่ได้ที่จะเหม่อมองไปชั่วขณะ
ฮาคุเอียงคอเล็กน้อยมองมาทางฉันด้วยความสงสัย “มีอะไรเหรอ”
ฉันพูดว่า “ฮาคุสวยจริง ๆ เลย!”
ฮาคุชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะส่งยิ้มให้ฉัน “เฉาหลู่เองก็น่ารักมากเหมือนกันนะ”
กาอาระที่นั่งอยู่ข้างฉัน ได้ยินดังนั้นก็เงยหน้าจ้องมองฮาคู่อยู่ครู่หนึ่ง “ไม่ใช่ว่าเธอชอบประเภทที่มองหน้าไม่ชัดอย่างคันคุโร่กับอาบุราเมะ ชิโนะ หรอกเหรอ”
เนจิที่อยู่อีกข้างของฉันขมวดคิ้ว