เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 154 ตื่นเต้นจนทนไม่ไหว
เทมาริและท่านคันคุโร่ก็อยู่ที่นี่ด้วย พอเห็นกาอาระ ทั้งสองคนก็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอกอย่างเห็นได้ชัด
พวกเขาทั้งหวาดกลัวกาอาระ และก็ทั้งเป็นห่วงกาอาระ
ความรักเป็นเรื่องจริง ความรังเกียจและความหวาดกลัวก็เป็นเรื่องจริงเช่นกัน
ความรู้สึกที่ตรงกันข้ามอย่างสิ้นเชิงแบบนี้กลับอยู่ร่วมกันได้ หากสุดท้ายไม่มีใครเป็นฝ่ายเริ่มต้นคลายปมตายนั้น ทั้งสามคนก็คงจะเหนื่อยยากลำบากกันมาก
สถานการณ์แบบนี้ การพูดคุยกันตรง ๆ จะช่วยแก้ปัญหาได้งั้นหรือ?
ในหัวของฉันพลันผุดใบหน้าของอาจารย์คาคาชิขึ้นมา จึงรีบหยุดความคิดลงทันที
ฉันวิ่งไปตรงหน้าของนารูโตะและซาสึเกะ ตรวจดูอาการบาดเจ็บของพวกเขาอย่างละเอียด นารูโตะนั้นฟื้นตัวขึ้นมาเกือบหมดแล้ว นอกจากเสื้อผ้าที่เปรอะเปื้อนฝุ่นและเศษดินแล้ว ก็มองไม่เห็นรอยแผลเลยแม้แต่น้อย
ส่วนซาสึเกะดูอ่อนเพลียอยู่บ้าง ฉันเห็นว่าบนแขนของเขามีรอยถลอกและรอยฟกช้ำอยู่หลายจุด แต่ยังดีที่ล้วนเป็นเพียงบาดแผลภายนอกที่ไม่สาหัส