0151

⬢⬢⬢

ตอนที่ 151 คาเสะคาเงะแห่งอนาคต

ฉันไม่ได้ขอความเห็นจากชิโนะ เพราะฉันรู้ว่าเขาจะไม่ขัดขวางฉัน

ฉันเดินไปตรงหน้าเขาแล้วส่งยิ้มให้ “ขอบคุณที่มาช่วยฉันนะ”

ชิโนะพยักหน้าให้ฉันอย่างสำรวม ทว่าไม่ได้เอ่ยปากพูดอะไร

ฉันกล่าวลาเขา “งั้น ฉันไปก่อนนะ”

เขาอ้าแขนออกเล็กน้อย ฉันจึงกอดเขาอย่างคุ้นเคย และสัมผัสได้ว่าชิโนะค่อย ๆ โอบรอบตัวฉันเบา ๆ

การกอดของพวกเรามักจะสั้นมากเสมอ เพราะชิโนะไม่คุ้นชินกับการสัมผัสทางกายเป็นเวลานาน

ก่อนหน้านี้ฉันเคยลองกอดเขาไว้แน่นไม่ยอมปล่อย ไม่ว่าชิโนะจะดิ้นรนอย่างไรฉันก็ไม่ยอมคลายมือ ผลลัพธ์คือเป็นครั้งแรกที่ฉันได้เห็นเขาลนลานทำอะไรไม่ถูกขนาดนั้น

เรื่องนั้นทำให้ฉันรู้สึกว่าตัวเองเพิกเฉยต่อความต้องการของเขาและทำเรื่องเกินไปมาก ฉันคิดว่าเขาจะต้องโกรธมากแน่ ๆ