เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 144 ชนเข้ากับฉัน
เขาหรี่ตามองฉันโดยไม่ตอบคำถาม
หากมองจากมุมของโอโรจิมารุ อยู่ ๆ มีเด็กแปลกหน้าที่ไหนไม่รู้มาถามคำถามไม่มีหัวไม่มีหางแบบนี้ ไม่ว่าใครก็คงรู้สึกว่าแปลกประหลาดพิลึก
แต่ในเมื่อเจอกันแล้วนี่นา...!
โอกาสหายากเช่นนี้ ฉันก็ยังอยากถามให้กระจ่าง ว่าสำหรับเขาแล้ว ความหมายของคำว่า “เฉาหลู่” มีความพิเศษอะไรจริง ๆ หรือไม่
นอกจากเพื่อเตือนสติและตักเตือนแล้ว...
ภายในนั้นแฝงคำอวยพรอันงดงามไว้สักนิดบ้างหรือเปล่านะ...?
แม้ฉันจะรู้ดีว่าโอกาสที่จะได้คำตอบตามที่ตนต้องการนั้นริบหรี่เหลือเกิน หรือกระทั่งเป็นไปไม่ได้เลย แต่หากไม่ได้ยินคำตอบจากปากเขาด้วยหูตัวเอง ฉันก็ยังคงรู้สึกไม่ยินยอมพร้อมใจและแอบหวังลม ๆ แล้ง ๆ อยู่ดี
ทว่าโอโรจิมารุก็ไม่ใช่นิสัยอ่อนโยนประเภทที่ใครยิงคำถามมาแล้วเขาจะยอมตอบกลับดี ๆ