0139

⬢⬢⬢

ตอนที่ 139 ระหว่างหัวใจถึงหัวใจ

ฉันล้มลงไปนอนกับพื้น จิตวิญญาณแห่งการต่อสู้มลายหายไปจนหมดสิ้น

เท็นโซร่อนตัวลงแตะกิ่งไม้แล้วก้มลงมองฉัน “เนตรวงแหวนของเธอทำได้แค่นี้เองงั้นเหรอ ฉันไม่เคยเห็นเนตรวงแหวนที่อ่อนแอขนาดนี้มาก่อนเลย”

แต่ไม่ว่าเขาจะพูดยังไง ตอนนี้ฉันก็ไม่ได้โกรธเคืองเลยสักนิด

หลังจากถูกอาจารย์คาคาชิทอดทิ้ง การได้เห็นใบหน้าที่คุ้นเคยมีแต่จะทำให้ฉันรู้สึกโล่งใจราวกับได้เจอคนในครอบครัวยามที่ต้องกล้ำกลืนความน้อยเนื้อต่ำใจ

คิดถึงท่านชิกามารุ แล้วก็ท่านอิโนะจังเลยนะ...

“ท่านเท็นโซ ฉันอยากกลับบ้านแล้วค่ะ...”

“ว่าไงนะ”

ฉันยันตัวลุกขึ้นจากพื้นอย่างเชื่องช้า หลุบตาลง แล้วปัดเศษหญ้าที่เกาะตามตัวเบา ๆ