กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 116 สัญญาต้องเป็นสัญญา
พอกินมื้อเที่ยงเสร็จ นารูโตะก็ยกภาชนะของพวกเราไปเก็บที่จุดส่งคืน ซาสึเกะเอ่ยถามฉันว่า “เธอเริ่มง่วงหรือยัง”
“เอ๊ะ”
“ไม่ใช่ว่าเธอบอกว่าเมื่อคืนก็นอนไม่ค่อยหลับหรอกเหรอ ถ้าง่วงล่ะก็ จะพิงฉันพักสักหน่อยก็ได้นะ”
“แต่นายเองก็ไม่ได้นอนเต็มอิ่มไม่ใช่เหรอ”
“ฉันไม่เป็นไร”
“โอ้โห” ฉันมองเขาด้วยความแปลกใจ “ดูสมเป็นพี่ชายขึ้นมาจริง ๆ เลยนะเนี่ย ซาสึเกะ!”
“จะพิงไหมล่ะ”
ฉันซบศีรษะลงบนไหล่ของเขา มองดูเหล่าคนงานที่กลับมาเริ่มวุ่นวายกันอีกครั้ง แม้จะรู้สึกง่วงงุนอยู่บ้าง แต่ก็ไม่อยากจะหลับตาลงเลย