0113

⬢⬢⬢

ตอนที่ 113 ภาพลวงตาในยามหลับตา

เสียงสะอื้นของนารูโตะดังแว่วมาจากซอกคอของฉัน “เฉาหลู่...”

ฉันลูบผมสีทองที่ยุ่งเหยิงของเขาเบา ๆ “ฉันอยู่นี่แล้ว”

ร่างของเขาเริ่มสั่นเทา พลางส่งเสียงสะอื้นที่พยายามสะกดกลั้นเอาไว้ ฉันหันหน้าไปมอง ก็เห็นเขากัดริมฝีปากแน่น ดูราวกับกำลังพยายามกลั้นน้ำตาอย่างสุดชีวิต

ฉันประคองใบหน้าของเขาไว้ ใช้มือช่วยเช็ดน้ำตาให้ พลางตั้งใจแน่วแน่ว่าครั้งหน้าที่ออกไปข้างนอก จะต้องพกผ้าเช็ดหน้าไม่ก็กระดาษทิชชูติดตัวไว้สักสองสามห่อให้ได้

“เอาละ เอาละ ฉันไม่เป็นไรแล้วจริง ๆ นะ”

“ฮือ ๆ ๆ...”

โทสะของนารูโตะสลายไปแล้ว ทว่าความโศกเศร้าและความหวาดกลัวย้อนหลังอันมหาศาล ยังคงหลั่งไหลเข้ามาในร่างของฉันอย่างไม่ขาดสายผ่านทางเชื่อมต่อที่สร้างขึ้นด้วยอักขระสาป