เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 105 ผลลัพธ์
หลังจากเสร็จสิ้นภารกิจระดับต่ำอีกครั้ง ซาสึเกะก็พาฉันอ้อมไปยังที่พักของยายแมว
ฉันจ้องมองเหล่าแมวเหมียวที่พบเห็นได้ทุกหนทุกแห่งอย่างนึกสงสัย มีทั้งที่นั่งอยู่บ้าง นอนเอกเขนกอยู่บ้าง ขดตัวกลมอยู่บ้าง หรือไม่ก็กำลังล้างหน้าเลียอุ้งเท้า แล้วก็เห็นหญิงชรารูปร่างท้วมคนหนึ่งนั่งตัวตรงอยู่ท่ามกลางฝูงแมว
“เอ๊ะ... ซาสึเกะเองเรอะ แล้วนี่คือ?”
ซาสึเกะลังเลไปครู่หนึ่ง “เพื่อนของฉันน่ะครับ”
สีหน้าของยายแมวพลันฉายแววประหลาดใจระคนยินดีขึ้นมาทันที “แหม ซาสึเกะมีเพื่อนกับเขาแล้วรึเนี่ย!”
ท่าทางแบบนั้น เหมือนกับตอนที่คุณลุงร้านราเม็งอิจิราคุเห็นนารูโตะพาฉันไปกินราเม็งครั้งแรกไม่มีผิด
“สวัสดีค่ะ” ฉันทักทายอย่างว่าง่าย “ฉันชื่อเฉาหลู่ ตอนนี้เป็นเกะนินของโคโนฮะ อยู่ทีมเดียวกับซาสึเกะค่ะ”