0100

⬢⬢⬢

ตอนที่ 100 เหตุผลที่ต้องทำถึงขนาดนี้

พอฉันตื่นขึ้นมา ก็เป็นเวลาบ่ายแล้ว

นารูโตะนอนหลับสนิทส่งเสียงฟี้ ๆ อยู่บนเตียงข้าง ๆ ส่วนซาสึเกะฟุบหลับพักผ่อนอยู่ข้างเตียงของฉัน บนโต๊ะข้างเตียงมีข้าวปั้นก้อนหนึ่ง ทาโกยากิหนึ่งที่ และน้ำเปล่าอีกหนึ่งขวดวางอยู่

ทันทีที่ฉันลุกขึ้นนั่ง ซาสึเกะก็ตื่นขึ้นมาเช่นกัน เขาหันไปมองนาฬิกาบนฝาผนังแวบหนึ่ง แล้วเอ่ยกับฉันว่า “พอดีเลย พอกินข้าวเที่ยงเสร็จพวกเราก็กลับไปที่ห้องเรียนได้แล้ว”

ฉันชี้ไปยังของบนโต๊ะข้างเตียงแล้วถามว่า “นั่นให้ฉันเหรอ”

ซาสึเกะพยักหน้า “หลังจากแบ่งทีมเสร็จเมื่อเช้า พวกอิโนะกับชิโนะก็มาเยี่ยมเธอ พอเห็นว่าเธอหลับอยู่ก็เลยกลับไป”

ฉันหยิบข้าวปั้นขึ้นมากัดไปสองสามคำ จู่ ๆ ก็นึกขึ้นมาได้ว่า ถึงพวกเราสามคนจะได้รวมเป็นทีมเจ็ดก็เถอะ แต่ว่า!