0088

⬢⬢⬢

ตอนที่ 88 “พวกเรา”

เขาถึงกับบอกว่าฉันเป็นคนเดียวที่เข้าใจความเจ็บปวดของเขาเนี่ยนะ?

ในวิชาลวงตานั่น เขาไปเจออะไรมากันแน่?

ยิ่งไปกว่านั้น อุจิวะ ซาสึเกะยังบอกว่าเขาอยากเข้าใจความเจ็บปวดของฉันอีกเหรอ?

ทว่าความลับที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของฉัน คนที่ไม่สามารถเปิดเผยให้รู้ได้มากที่สุด ก็คืออุจิวะ ซาสึเกะ

“ถึงนายจะพูดแบบนั้น แต่ฉันก็ยังจำอะไรไม่ได้อยู่ดี…”

ซาสึเกะถอนหายใจ แม้จะผิดหวังอยู่บ้างแต่ดูแล้วไม่ได้ประหลาดใจนัก “ช่างเถอะ… เอาเป็นว่า ตอนนี้เธอแค่รู้ว่าพวกเราคือคนในครอบครัวที่มีสายเลือดเดียวกันที่เหลืออยู่ก็พอแล้ว”

จิตใต้สำนึกไม่โกหกก็จริง ทว่าจิตใต้สำนึกก็ปกปิดซ่อนเร้นตามสัญชาตญาณได้เช่นกัน

ดูท่าตอนนี้ จิตใต้สำนึกของฉันจะทำหน้าที่ได้ดีมาก ไม่ได้เปิดเผยเรื่องที่ไม่ควรเปิดเผยออกไปเลยสักนิด