0086

⬢⬢⬢

ตอนที่ 86 พักฟื้น

เมื่อฉันได้สติกลับมาอีกครั้ง ตัวก็มาอยู่ในโรงพยาบาลแล้ว พอมองดูเพดานที่ไม่คุ้นตา ฉันรู้สึกว่าสมองของตัวเองช่างว่างเปล่าขาวโพลนเหมือนกับเพดานสีขาวไม่มีผิด

ซาสึเกะกำลังนั่งปอกแอปเปิลอยู่บนเก้าอี้ข้างเตียงฉัน ดูเหมือนคนมาเฝ้าไข้

เฝ้าไข้เนี่ยนะ?

อุจิวะ ซาสึเกะ... เฝ้าไข้ใครกัน?

...ฉันเหรอ? เป็นไปไม่ได้

หรือว่ามีคนอื่นเข้าโรงพยาบาลด้วย และเป็นคนรู้จักของอุจิวะ ซาสึเกะ?

ฉันค่อย ๆ หันศีรษะ มองไปทางซ้ายและขวา ทว่าในห้องพักผู้ป่วยนี้กลับมีเพียงพวกเราสองคนเท่านั้น

ดูเหมือนเขากำลังฝึกวิธีปอกให้เป็นลวดลายน่ารักอยู่ เพราะในจานบนโต๊ะข้างเตียงมีกระต่ายแอปเปิลแหว่งแขนขาดขาหน้าตาพิลึกวางอยู่ไม่น้อยแล้ว